Ibigin Mo Ako Kahit Masama
November 4, 2008
Chapter 5
Ibigin Mo ako Kahit Masama
NARZ PALMA SITOY
Bago pa man maging ganap na artista ay magkahalong nerbiyos at excitement ang nadarama ni Carl. Naging masaya at maintriga ang paglabas niya sa mga napakaraming shows sa telebisyon at sa mga pelikula. Naging excited naman siya sa kanyang career. Dati ay aminado siyang takot at medyo alangan sa kanyang bagong buhay.
Namayagpag sa ratings ang teleserye na “Ibigin Mo Ako Kahit Masama” na kung saan ay isa siya sa mga gumaganap bilang bida. Kasama niya sa teleserye ang mga naglalakihang mga artista ng showbiz. Ang galing niyang umarte bilang inaapi sa estorya. Pinaiyak niya ang publiko.
Si Maxwell dela Viño na tinaguriang crush ng bayan ang naging katambal niya sa teleserye. Mikel ang dinadala niyang pangalan sa teleserye at kay Maxwell naman ay Angelu. Ang naging papel niya sa estorya ay kahalintulad ng nangyari sa kanya noon sa totoong buhay. Isang estudyante siya na tagapaghugas ng pinggan gabi-gabi sa isang maliit na karinderya.
Lantad na lantad sa kaalaman at paningin ni Winifred ang pamamayagpag ni Carl sa mundo ng showbiz. Ang dating inaapi niya ay naging isa pa sa mga tanyag na teen celebrities ng bansa at naging sikat pa sa pagmomodelo ng Head and Shoulder na shampoo.
“Yan na ang sinasabi ko sa ‘yo noon Fred na ang ang buhay ng tao ay parang gulong. Minsan ay na nasa ibabaw at minsan nama’y nasa nasa ilalim,” parinig na sabi ni Marvin kay Winifred habang magkasabay na kumakain ng pananghalian sa isang maliit na karinderya. Natanaw kasi nila si Carl sa TV na humahagod ng maganda at maitim nitong buhok sa patalastas ng Head and Shoulder na shampoo. “Tingnan mo ‘yang si Carl na inaapi mo noon, makikita na natin sa TV araw-araw. Sinong mag-aakala na maging isa siya sa mga sikat na teen celebrities ng bansa at naging modelo pa sa Head and Shoulder na paborito mong shampoo. Ang galing pa niyang umarte sa teleserye na pinapanood natin gabi-gabi sa TV. Halos mangiyak-ngiyak nga ako sa kanya dahil iaapi siya ng mga kontrabida
Dili Ingon Nato
October 26, 2008Chapter 1
Gahilomhilom lang si Carla samtang gasakay silang magtiayon sa isa ka pampasaherohan nga pumpboat paingon sa lugar nila Brendan, ang iyang bana unom na katuig. Bugnaw kaayo ang hangin nga gadapya sa iyang panit pero mura siyag napaso ug naigangan. Paminaw niya, murag namaol maayo iyang kalawasan sa way hunong nga pagbiyahe gikan Puerto Castillo City ug karon naa na pud sila sa pumpboat ug nagbiyahe na pud sa taas kaayong sapa nga matod pa ni Brendan sugpon kuno sa Dagat Pasipiko. Gikuhit siya ni Brendan sa dihang miagi sila sa baga kaayong kalubihan daplin sa sapa.
“Kita ka anang mga lubi?”
Mitando si Carla.
“Amoa na,” pahambog ni Brendan. “Brato lang ang pagkapalit ni mama ana sauna. Ug kay kami lang mang duha ni Ate Lourdes ang anak mao nga duha ra pud ming magtunga sa mga propedad. Samtang iyang bana…”
“Gibayaran lang ni Mama ug gipaperma ug pre-nuptial agreement aron dili makagukod sa mga katigayonan ninyo,” sumpay ni Carla.
Mikatawa si Brendan ug kusog ug nakabalo si Carla kung ngano. Sa unom katuig nilang pagtipon kapila ginabalikbalik ug hisgot nang butanga mao nga kabalo ug suweto maayo si Carla. Halos tibuok kinabuhi sa pamilya ni Brendan suweto maayo ni Carla nga bisan pag magpiyong siya kaya niyang tuison.
“Duol na lang ta,” matod ni Brendan ug miagbay kay Carla. “Mga 20 minutes na lang.”
“Abot ang kalubihan ninyo hangtod sa San Mateo?’
“O, naestorya na naku na sa imoha, dib a?”
“Bitaw, pero wala ko kabalo nga ing-ana kalapad.”
“Di pa na mao,” pahambog na pud ni Brendan, “daghan pa.”
Nakaginhawa ug lawom si Carla. Naglagot nga gisud-ong ang mga talan-awon nga ginaagyan sa pumpboat. Natural lang kay Brendan ang pagpahambog pirmi labi na gyud kung kalapdon na sa yuta ang hisgotan. Bisan gani sa mga bag-ong kaila pirmi aning ginasingit ang mahitungod sa mga katigayonan sa pamilya ani sa San Mateo. Ug nakabalo siya nga kanang mga katigayonana ang pinakadakong hinungdan kung nganong gipugos siyag kumbinsi ani nga mag-resign sa iyang trabaho sa Honda One didto sa Puerto Castillo City ug sa San Mateo na sila mamuyo. Ang rason, tiguwang na daw ang inahan ani nga si Alicia ug way alamag sa negosyo ang Ate Lourdes ani. Kuntento na lang daw ni sa pagtan-aw ug TV ug pagtanomtanom ug mga bulak.
Supak man sa iyang kabubut-on, napugos na lang si Carla sa gusto sa bana. Adlaw-adlaw na lang gyud nilang ginaawayan ning isyuha ug miabot sap unto nga napul-an na siya sa pakipaglantugi. Isa pa, basig ang pagpuyo nila sa San Mateo mao ang makapabalik usob nga magmalinawon ilang pagpuyo. Basi pud didto na sila matagaan ug anak nga dugay na nilang gipangandoy.
Ug tungod lagi sa kahambogero ni Brendan, wala na ani gipadala sa ilang pagbalhin ang mga gamit nila sa balay. Dili daw mabagay ang mga way nadang gamit sa murag mansiyon nga balay sa inahan ani. Isa pa, mao daw ang gusto sa inahan para dili sila malisdan sa pagbiyahe. Mga personal nga gamit lang gyud ilang gipangdala.
Nay namatikdan nga lahi si Carla. Gikuhit dayon niya ang bukton ni Brendan.
“Nganong didto pila lang man kabuok ang punoan sa sa mga lubi? Dili ba inyoha ra man giyapon na?”
“Ah, kana? Wala na. Di namo na mapuslan.”
“Ha? Ngano man? Nay gapangilog?”
“Wala uy, wala mi nakig-ilog sa mga dili ingon nato, no?”
“Dili ingon nato?” Nasulti ug usob ni Carla dungan sa paglingi sa dapit nga ginaingon ni Brendan. “Buot nimong ipasabot nay mga dili ingon nato diri?”
“O, daghan. Gikuan man gani si Ate Lourdes ug dili ingon nato diha. Mao na ang ginatawag nilag Añolino City.”
“City? Paano nahimong city na nga murag puros mga tag-as nga sa sagbot lang ang naa diha ug pila kapunoan sa sa lubi. Ug isa pa Brendan, daplin sa sapa na, paano nahimong city? Ni isa kabuok balay wala.”
“Dili mga sagbot ang naa diha. Mga dahon na sa nipa nga ginahimong pawod.”
“Samot na gyud. Paano nahimong city na nga pang-rural areas ra man nang pawod, dib a?”
“City lagi na. Mao na ang siyudad sa mga dili ingon nato.”
“H-Ha?!”
“O lagi,” padayon nga pagsaysay ni Brendan. “Ang estorya, sulod daw ana nga area, diha ang nindot kaayong palibot, tag-as ug nindot kaayong mga building, mga nindot nga mga sakyanan ug mga guwapa nga mga babaye ug guwapo nga mga lalaki. Sulti pa gani ni Ate Lourdes nga gasidlak kuno nga bulawan ang karsada sa Añolino City.”
“Sulti ni Ate Loudes? Nganong nakabalo man siya?”
“Day,” sugpon sa estorya sa isa sa mga pasahero sa pumpboat nga naminaw ra diay ug sekreto sa pag-estoryahanay sa duha.